Door het verlies van een vriend van mij en mijn oma, kreeg ik steeds meer het gevoel van dat er iets is en moet zijn na dit leven, en ben me in het spirituele/paranormale gaan verdiepen. Vroeger interesseerde me dat al erg, ook omdat m’n tante soms mensen magnetiseerde en ze dingen zag en voorvoelde.
Vooral ook omdat ik dromen over de vriend kreeg waarin hij me opzocht en dingen liet zien, en steeds meer voorspellende dromen had. Nu weet ik dat ik die vroeger ook al had, als ik terug kijk en nu dingen tegenkom die ik als klein kind gedroomd heb.
Ik begon op een gegeven moment ook pijnen en emoties te voelen van anderen en meer van die ervaringen. Dat is en was niet altijd prettig, vooral als je eerst helemaal niet weet hoe ermee om te gaan. Gelukkig weet ik dat inmiddels wel al weer een tijd, door te praten met andere mensen die actief zijn in deze wereld en uit ervaring.
Een paar familieleden hebben ook ervaringen hiermee bijvoorbeeld m’n broer en zus, m’n vader, m’n tante en nog wat generaties terug, maar ik weet niet of het in de familie moet zitten of kan zitten, ik voel en ervaar het in ieder geval ook.
In mijn ‘korte’ leventje heb ik toch al wel veel meegemaakt, o.a. ‘veel’ overlijdens als kind zijnde al, dat brengt toch ook een bepaalde levenservaring met zich mee en ander zicht op de dingen die gebeuren in je leven, je wordt er een stuk volwassener dat is mijn ervaring.
Voor het verlies van die vriend en m’n oma, had ik ook wel eens wat gezien. Maar dat maakte mij bang en drukte ik weg, ik wist niet wat het was, verbeelding of niet, maar ergens wist ik dat het er zat.
Ik had altijd het gevoel dat ik niet alleen was, misschien herken je het zelf ook wel. Bijvoorbeeld als je de trap oploopt, waarbij je het gevoel hebt dat iemand je op je hielen zit. Achteraf is dat wel grappig hoor en heeft het zeker wel humor, maar op dat moment voel je iets maar je ziet niets. Nu weet ik en misschien jij ook wel wat dat gevoel veroorzaakte.
Als je gids of je beschermengel of misschien wel een overleden dierbare je aanraakt kun je een soort van tinteling voelen op je hoofd of op je gezicht, of gekriebel, heel subtiel vaak. Dat is gewoon al een ongelooflijk mooie ervaring die ik iedereen toe wens.
Je kunt ook een beetje soort van briesje voelen zonder dat er een raam open staat. Iedereen kan het ook weer anders ervaren.
Wat ik ook altijd had, is dat ik in een gesprek meestal al wist wat zich afspeelde bij de andere persoon, ook al vertelde diegene over anderen die ik niet kende, ik kon het eigenlijk zo invullen.
